kar yüklü geçmişe döner tüm gelecek
bugünden terk ettin yarınımın
kızarık bulutlara aldanma şansını
montumun ceplerinde üşürken şiirlerim
her nefes son nefesse
budur adı her şeyin
bir şiir yazılır
ölüm kısırdöngüden kurtulur
hatırla beni desem anlamazsın
şiir ölümü kısır döngüden kurtarır
her dize boğazımda düğümlenir
ama sen beni gene anlamazsın
kargalarla koşardım kar beyaz yollarda
yırtık botlarımın içi kar suyu
sakallı bir başıboşluktu başladığım roman
aynı deniz otururdu içimize
kapkara bir el üşümesiyle eserken poyraz
yorgun bıldırcınlarla tuhaflaşırdı akşam
sağdık ölümleri korkularımızdan
artık alnımız ak
bulutlardan geçtik
ilkyaz yağmurları bile avutmaz gönlümüzü
sırtımız pek
son hazanlarımızı yaşar gibi kuşandık hüzünlerimizi
romansı bitik cılız delikanlı
sabaha kaldırımları hazır
öyküsünden kurtulmaya gelince
resimlere gömülü sırtı yamalı
çiçeği canını yakmaya hazır
sosyalist mektubunda cigara külü
ellerini ver
bulutumla yıkansın gözlerin
belki daha bir açılır yalnızlığımı süzersin
ellerini ver
kalabalığımı hissedersin
kekre tadını uğultulu
sonunda itiraf ediyorum
kitaplarda adın geçmiyor
siktir çektim
boğucu burgaçlarına alaca karanlığımın
kıskıvrak yakalandığım karabasanlarına gidişinin
liman sahil kent kaybolurken anımsayışların yoğun sisinde
kendimi sözcüklere astım
cümle cümle dokuyarak ölümü
sana ölüşümü...
'hiç ölüm dokunur mu? ' deme
şiirle örülürken zaman
zakkum kırmızısı sevecen palmiyelerin eşliğinde
uykusuzluğumu okşuyor haylaz hırıltısında belediye otobüsünün
proleter bir temmuz öylesine içine işliyor ki bakışlarımın
yalnız ılık saç tellerin kalıyor aklımda zamandan yana...
kanatlanan
-
Öztürk Acun
Tüm YorumlarBravo öğretmenim. Başarılar diliyorum. Bir perde açılır biri kapanır.