hasta bir eylülden birlikte mi döküldüydük
lirik o ikinci sensizliği mi özlüyordum
kuşlar kışa vardılar bu ikircikle
sokağımın yağmuru da dindi
her şeyi hiçbir şeyle aralıyorum
hoşçakal çiçekli o gece
kırlangıç zamanıyla gittin
iyimser aydınlıkların yüzü asık
ağırdan alıyorum yaşamayı
ayakta kalmaya çalışırken
uçurtma boylu kollarımı açmışlığım
sana
bu şarlatanlığa yabancıyım müddetsiz
insanlığı sevdim koca kafalı aç çocukları çok sevdim
incecik bacaklarına destek olmak için
gözyaşlarımla bir tas kase sunmak isterdim
bu şarlatanlığına yabancıyım beyaz adamın mühletsiz
sen kestin yalnızlığımı bana zaman biçtin bulutuma
bu girdabı ağaçların
dayanılacak gibi değil
karşımdan gelen adsız umudun yüzünü
hep unutuyorum
bulvarlar boyu unutkanlık
o yanılgıda kalmak bir de
büründüğüm kadırımlarda tutku perçemi bitmeyişin
yalnızlık batağı kahredici evsiz barksız kuşkulu
insan bağışlar acılarının acımasızlığını bile vakitsiz
apansız çağırdığın tesadüf ben olmalıyım bile bile
caddelerde donakalır ışıklar bitmez mevsim yalanı
eğilir sema üstüme sen trajik son yüzyıllık iddia
tanrının adağı zaman
zamanın adağı sabır
sabırın adağı kavuşmak
kavuşmanın adağı yok...
siyah beyaz karelerde pat bakışlı bir çocuk
kaldırımlardan daha tutkuluyum adımlara
hiçbir sokak beklemez hiçbir gölgeyi
benim beklediğim kadar
kentlerle yarışır kalabalıklara
ev sahipliği yalnızlığımın
acının ağzını bıçak açmaz
hayalimi de unutursun külü soğuyunca dudağının
terk edilmiş bir denizi ilk kez görmek adına da değil üstelik...
herkesi her şeyi zamana emanet etti tanrı
zamansa baştan ihanet etti:
aşkları yarım
kimi kaf dağının ardında demiş
kimi dipsiz okyanusların
kimi bütün kavuşmaların ardında
uzay boşluğunun sonunun ardında demiş kimi
benden sonra tufan diyen kimiyse ölümün ardında
özgürlüğün ardında bence...
-
Öztürk Acun
Tüm YorumlarBravo öğretmenim. Başarılar diliyorum. Bir perde açılır biri kapanır.