yalnızlık acı su içimsiz
yüreğimde bir aşkın proleter
iklimler serçelere adaş göçsüz
yalandan beter
akşam grisi kirli
laciverdine kur yapıyor göğün
kent kabullenilmiş bir son hüzünde
aynı evin aynı ağacının
aynı karanlığıyla bakışıyoruz
pazar da değil halbuki
seni herşeyim olan hiçbirşeyime dağladım kesik kesik
düz çizgi değildir havai sınırsız ağzının kenarı seher yordamı
çıtırtı yapmadan ölür şairliğin paylaşmak tutkusu utançsız
kerem alevi olur gece sırrakadem gülüşler bekler savmayı yalanını
gülüşler yalanları ağlamaklar bekler ayrılığını mevsim mevsim
biz serçelerin su içişine mahkum
aradığım gülmelerin özetinde yoktun
hazinliğimi sakınınca evrenden çok eskice
yeni olan sadece yolların vefasıydı kör bitişlerde
avlular ıssız
yaz kırıklıklarıyla çökerken kalbim
...düşlerimde acıyı unutmayı denedim
derya mı umman mı desem aynı mı sonu
yorgun kıyı boyu yaralı bıldırcın sürüsü
babamın ölümü kırgın tadımlık mı yoksa
yılmanın dalgalanmanın kusmuş gürültüsü
bulutlar boşa mı gitti siyah mı söyle eni sonu
taşeronumdu kalbim
ben böyle hep emanet sevda işçisi
sana uçurumlardan yollar yapan
yeryüzü işyerim
mesaimse göğe ayarlı
koridorlarım karanlık
sahipsiz bir korkuya yakalanıyorum
adımlarının gölgesiyle avunmayı bıraktım
yıldızlarla zamana ihanet etmekten
hiçbir şeye başımı kaldıramıyorum
sense başka bir göksün
öyküsü şimşekten üşürüm
duman saçlı ormanlara benzer yüzüm
gün eskir mi demeden ağlamaya hazır
sokak tozları yutup anılarda bile
kokunu aramanın hızıyla gergin...
arkadaşlarla koştuk umuda
paylaştık sade somunu
çöp yüzdürürken
kirli bulanık sularda
berrak dünyalara dair hayallerle çoğaldık
parasızdık
-
Öztürk Acun
Tüm YorumlarBravo öğretmenim. Başarılar diliyorum. Bir perde açılır biri kapanır.