Kağan İşçen Şiirleri - Şair Kağan İşçen

saklayamazdık biribirimizi
birbirimize
sen imkansızlık çiçeği
ömrümü kahrettiğim
sen ikimizin vebali
sende tekleştik

kahırlı halleriyle değil ağaçlar
sesini duyar gibiyim yazımızın
bir yazımız olmalı
bu an gibi
yarı kekre...
tozlu ilk yolumuz

çırpınıp durduk
ama bitişler bizimdi
turuncuyla üşüdük
uzak evlerdeki yaşamları özledik
imrendik sade hayatlar sarkan balkonlara
karşı apartmanın sarı ışıklı pencerelerine öykündük

vatanın her zerresine dağılsın bakışlarım
hiçbir mayın yakamaz içimden geçen türküyü

uykun var
gözlerin ağır
düşüncelerin uzak artık
yeşil
ilgisiz kalırdın ekseriyetle
kıyısız denizlerime zaten

gözlerimin konusu gölgeler olalı
kendini korudu zaman
hiçbir şey değişmedi bakışlarımda...
keder yoksunu bahçeler gibi izi
akşam sonu kuşlarına birlikte isimler bulmamızın
yüreciğimin ortasında

turnaları uğurladım
yağmurların canı sağolsun
yalnızlığımı paylaştığım

bırakmadı peşimi sırnaşıklığım
sokaklarda

öyle bir seslenişti
ki
kapadım kitabımı
geride saymadan bıraktığım yıldızlar
akşamın ıssızlığa bıraktığı tortuda
unuttum kuşların çocukluğuma çizdiği yolları...

yalnızlık acı su içimsiz
yüreğimde bir aşkın proleter
iklimler serçelere adaş göçsüz
yalandan beter

akşam grisi kirli
laciverdine kur yapıyor göğün
kent kabullenilmiş bir son hüzünde
aynı evin aynı ağacının
aynı karanlığıyla bakışıyoruz
pazar da değil halbuki