Kağan İşçen Şiirleri - Şair Kağan İşçen

ağaran gün ağırlaşır maskaralığında arayışların
yollar ki natebessüm silinmiş yüzler kendine dönük
sarışın bir canlılık birikir yorgunluğuna arayışlarının
adımlarım sen mi yoksa ben mi adımlarınım
baharın yaza sokulganlığıdır seni arama arzusu içimde

saatler zamana somurtkan
sonu kaldı yüreğimde tüm bekleyişlerin

öfkesi lacivert bulutlarla ayrıldık
küfrü ağır bir yalnızlığa doğru

bakışlarının öylesine bir tesadüfünde
uyandı kırlangıç yavrusu bekleyişlerim
üzerimde kırılgan havası kavak ağaçlarının
yanımız yöremiz nehir kokusu
yalnızlığın sefaleti bezgin
ve bütün ağlamalar için önemliyim

1.

gelip geçti de aydınlığın
soluğumu nasıl almadı anlamadım
eylülü yorgun yorumluyor ya bir de kuşlar
sessizliğime acıyabilirsin diye düşündüm

çocukluğumun evden kaçmışlığı
bütün bir ömrü harcadığım bir anlık
sokaklar çeldi hep aklımı
zulamdaki bekar evinde büyük bardaklı çay buğusu
Kırşehir'de kar yağıyorsa
serçelere bakıp üşümek olur tek görevim

devran devran dolaştım eski eşyalar gibi atıldım bir kenara
kıtalararası bir uç uç böceği gibi uğurumu aradım gizlendim çöl umman dal budak sevda oldum kısıldım dünyaya
sensiz anlamsız coğrafya haritalar çar çaput zaman önemsiz soytarı
latifelerine güldüm afrikanın ince gülüşlü zenci çocukların
fizanda olsan değil suyu ararım kuraklığını yakıcı nefesinin
seyran eyledim yaşanmış tüm kadim ayrılıkları

anı da bölmeli
çoğalmalı yankın anılarımda
zaman beni çürütür
görünen kısmını da
uykusu derin düşüncemin...

geçtim kendimden işte çok katmanlı
ayrı bir yeri vardı sesinin sesimde
yalnızlık koridorlu kısık lambalı apartmanlı
feda ettim formülsüz problemlerimin çözümsüzlüğünde
önemsizleşmemizi işgal edilmişliğini umutlarımızın sarsak
işgal not aldığımız kışların gelişini daireler çizdiğimizi

ince bir halay gibi ılıklaşırdın
yüzündeki son ima bana mıydı? ...
buharı hala üzerimde nefesinin
ve her sabah baharıma seslenişinle
yıkıyorum yüzümü...ağaçlanıyorum
bilemezsin...hangi gücün yeterdi

bükme dudaklarını
eğme kaşlarını düşünmesiz
kırık dallarla dolar gönül bahçem
hangi ağacın serinliğiyle
öper seni sonra o unuttuğun
güvercin uçuşuna tutkunluğum