Kağan İşçen Şiirleri - Şair Kağan İşçen

şarabımın rengi sokağın
başdöndürücü afiş olur asılırsın gözlerime
yasemenlere kırgın sabahlara benzer tatlı susuşun
kanıyorum anla

sana baktıkça çoğalıyorum bölünüyor tutkularımın iklimi

siluetin kayar yılların uzağından
bak en çocuklaşmalı şarkımız ceplerimde
hangi boşluğu bıraktıysan ömür tutanaklarıma
yanılmış temmuzların artığıyım böyle cayır cayır
istemem sensiz hiçbir mevsimin şefkatini
siluetin yıldız uzaklığı zamanlı ama bu şarkı bu ah...

hiçbir bahar bu kadar dokunmamıştır
ellerinin üşüdüğü yerde kalan gözlerime
sen üşürsün ben kalır mıyım ki orda
kalırım
kalbim hiçbir nehir yatağına sığmaz
ve sen yinelemelerle hâlâ

an beni
darıldım unutkanlığına

siluetin kayar yılların uzağından
bak en çocuklaşmalı şarkımız ceplerimde
hangi boşluğu bıraktıysan ömür tutanaklarıma
yanılmış temmuzların artığıyım böyle cayır cayır
istemem sensiz hiçbir mevsimin şefkatini
siluetin yıldız uzaklığı zamanlı ama bu şarkı bu ah...

alnındaki yara izinde kaldı parmaklarım
çizik tenine bir mevsim masalı yap sıcaklığımı
al beni mutlu sonlarına
alnındaki yara izinde vuracak kıyıya tüm pusulasızlıklarım
kederliyim
milyon kere tasalı

çok yazdım alnımın akına akışını
arabesk sokaklarımızın
şehirlerimizin içimden geçişini
dertli dumanıyla sokakların
ilk serin karanlıkların
alın yazım

ağustos haşin
emanet genç temmuz'dan
telaş eylül'e

kan çiçeğim...nerdesin
akan suyun yorumusun hayatı
can sıkıcı kentler bıraktım saçlarımda
sokaklarda niçin bu başıboşluğu özlemlerin

zaman eski

akdeniz sabahları düğümleniyor boğazımda
yatağımdan hemen doğrulunca görecekmiş gibiyim
saçlarının hasretimi bunaltışını...

ilk eylülümü anımsamıyorum
ikincisini üçüncüsünü dördüncüsünü de