hınçla kıskandı uykuna vuran ışığı
karanlıkla içli dışlı yalnızlığım
olacaksan sen ol istiyorum tek ağaçsızlığım
lunaparkı terk edilmiş kasabası kurak...
seni her seferinde ilk kez görüyorum
tatlıca kirli olurdu kışlarımız
okullar çıkmaya yakın yanık pembe hüzünlü
yağmur yolu gözleyen yalnızlar gibi
pencerelerde gölge ve ses takipleri acı acı
dışarının soğuğuyla akşam karanlığı ahbap
kırmızı çantalı kıvırcık saçlı bir çocuk
derin kuyuların kardeşiyim
elvan elvan düş ülkem var gönül sokumumda
efsanelerdeki o hayta gizem
o içine sığamamazlık sağar uykularımı
gözlerindi tütünüm kirpiklerinle tüterdin
huylanır en derin yaraları katran tadında
düşlerde / kara bir leke gibi durur
mayhoş sabaha karşılarda
gözümden sakındığım
acılarımın sessiz sakin kilerinde
avazımın çıktığı kadar bağırdığımın…
yıkıntılarındayım sözcüklerinin
kızılcık akşamları dumanlar yığını boşluğunda
akşam küsmüş aya sabah güneşe
bir yıldızlar kalmış gözlerimde
yine bulutum kandı rüzgarına
yağmurum yolunu şaşıracak
damla damla ağlayacak ikindi
ama ben yanacağım...
yine umudum akşam sandı akşamını
çıksın yıldızlar ortaya
beni kendi halime bırak
hazanım senin biçiminde değil
keşkelerle yırttığım tüm sayfalarda
bir tek benim usul usul gençleşmem
1.
şımarık sabahlara alışkın sancım
yatağım bakımsızlığıma
gece vakur acımasızlığıyla sakin
bugün beni kimse görmedi
yanaklarında yatan saçılmışlık hali ellerimin
duyduğun kıpırtı yangını ikigöz hayallerimizin
sürüsünden kopan ceylan yavrusu isteklerinin çaresizliği
iş çıkışı huzuru senin eserindir dünyamda
hayallerine dalmış işçi kızlar kadar masum kentin sokakları
kırmızı atkılı bir ihtiyar geçiyor mahalleden
-
Öztürk Acun
Tüm YorumlarBravo öğretmenim. Başarılar diliyorum. Bir perde açılır biri kapanır.