Hoyrat Makas Şiiri - Ay Taşı

"Öyle yoruldum ki
Yoruldum dünyayı tanımaktan" diyordu ya şair; işte bende böyleyim bu günlerde.
Herşeye gücüm yeter sanıyordum oysa
Oysa beni ne yıkabilirdi ki!
Herşeyi tek başıma yapmayı, hep Allah'ın rahmet kanadına tutunarak uçmayı ve minnet etmemeyi ve gerekirse sineye eyvallah çekerek, vazgeçmeyi öğretmişlerdi.
Ya da beni tüm bunları öğrenmeye mecbur bırakmışlardı.
Atladığım bir şey varmış; herşeyin ama herşeyin bir sınırı varmış.
Bıçak kemiğe dayanmış.
Yokluğa dayanıp, varlıkta şükrolsun demek kadar kolay değilmiş bazı şeyler.
Kötülük etmeyi bilmeyen biri, zalimle nasıl aşık atabilirdi.
Aşkı, sadece tene, kaşa, göze indirgenmeyecek kadar kutsal sayan, ruhuyla sarılan, kalbiyle herşeyi hisseden biri; sırf sevilmek için, başını sırf birinin göğsüne dayayabilmek için, hayatına nasıl alabilirdi birini.
"Destek olur canım!" Diyor biri.
Tüm iliklerime, koca bir tiksinti yayılıyor.
Nefes alamıyorum, solumun bir sahibi varken, başka bir elin elime, tenime değeceğini düşününce...
Sevdiğin biri varken, hayatına kimseyi almamak karakter değil, aptallıkmış. Öyle diyorlar. Ne trajik ve ne tiksinç!
Daraldıkça, boğulmamak için koşuyorum mikrofonlara.
Aryalar, türküler ve şiirler yüksekiyor dilimden çıkıp göğe doğru...
Oysa, kimseler beni bilsin istemezdim ben.
Sadece Rabbimde ve evimde s/aklanmak isterdim.
Akşam olup da açılan kapının ardından gelen sen ol isterdim.
Yüzüm senin yüzünde aydınlansın, göz kapaklarım bir tek senin g/özüne açılsın isterdim.
İmtihan ...
Ne sen sevebildin beni ne de ben söküp atabildim kalbimden sevgini.
Baktığım her yüz, duyduğum her ses senin.
Kalbim, ruhum, sevdam senin...
Ama zalimin zulmü çekiç gibi kafamın üzerinde.
Az kaldı. Kırılmak üzere o zalimlerin elleri de.
Lâkin bende ben kalmadı.
Hepsini sana verdim.
Sen de aldın birini gönlüne, sevdaya düştün, gittin...
Gittiğin yerde zeval görmesin yüreğin.
Ben şimdi, dünya sürgünüm bitsin diye bekliyorum.
Beni, fotoğraftan oyan o hoyrat makasa sarılarak, son baharda bir yaprak gibi kurutulmuşluğum ve hüznümle savrularak...
Gün gelir de seni unutmayı becerebilirsem, yalnız ve yalnız seni, kendimden kurtarmış olduğuma sevineceğim.
Çünkü, tüm dünya göğsünü açsa benim için, ben sadece senin göğsünün hasretindeyim...