Bu gün yine Şiiri - Ay Taşı

Ne zamandır gelmeyeceğine alıştırıyorum kendimi
Günler, yakama yapışmış birer alacaklı gibi dönüyor etrafımda hızlıca ve döndürüyor başımı zamanın bu denli hızlı akışı.
Yokluğuna alışmaya başladığım anlarda hep olan şey oluyor yine, bozuyor tüm planlarımı, beni yakalayıp yine kapına atan bir rüya ve hemen ardından hiç beklemediğim bir yerden belirişin...
Tüm gece sesin gönlümün kulaklarını inletti "Ben buradayım, sen neredesin?" Deyişin...
Sabah, ayılmamış bir çocuk şaşkınlığı ile uyanışım ve seni hiç beklemediğim bir yerde tekrar görene kadar gördüğüm şeye anlam verememiş oluşum...
O kadar çözemedim ki seni, karmakarışık bir düğüm gibi kaldın içimde.
Ne geldin ne gittin
Ne sevdin ne vazgeçtin
Hem çoktun hem yoktun
İçime içime delirdim hep ama garip bir derviş gibi sustum dudaklarımı ısıra ısıra.
Kapını yumruklamak ve "Çık ortaya! Sende ne isem de söyle ne değil isem de!" Demek geçerken içimden hem de
Şimdi önümde duruyorsun, neden geldiğini bilmiyorum. Hala buradayım demek için mi? Yoksa gittiğimden emin olmak için mi?
Ben ne zamandır ne sendeyim ne de sensizim neredeyim bilmiyorum
Sana bakarsam oradan bir daha çıkamam ve sen yine gidersen ben kendimi yine o kuyuya, o kuytuya kitler gizlenirim.
Yoruldum kendimi hasta gibi hissetmekten, gitmekten, gitsem de gidememekten ama en çok senin bana ne gözle baktığını bilmemekten...
Kahkahaların ardına sakladığım yaşlardan, yaşar gibi görünürken ölmekten ama kalbimin inatla seni ve sevgini içinde öldüremeyişinden.
Hayaller kurdurma bana yine, başım göğsünde dinlenemeyecek, nefesin nefesime değmeyecek nihayetinde .
Gitmem için kapattın kapılarını, belli ki kalbin bir başkasına sevdalı, peki neden araladın kapını yeniden, neden?