Hicran Nağmesi Şiiri - Sabri Servetoğlu

Dön dirsin ey yâr, döne bilmem sana ben
Şikeste dîlimi onaramam yeniden
Gülzâr-ı mâzîdeki handeyi bulamam ben
Sen bir bahârın solmuş son gülüsün şimdi

Bilürsün seni cân ile sevdim ey nigâr
Adın saklı kaldı dilimde her seher ü şeb
Râhına baktım nice sükût ile intizâr
Lâkin aynı menzilde kalamam artık ben

Çeşmânın gönlümde nakş-ı eski bir nişân
Kelâmın dîlimde bitmeyen bir âh ü figân
Unuttum sandım geçen devr-i hazânı
Meğer gönlüm seni bekler imiş pinhân

Kal dirsin ey yâr, kalamam huzûrunda
Bir daha yanamam aşkının nârında
Sen gayrın yârısın, bakamam ardından
Lâkin muhabbetim eksilmedi aslında

Geçti nice eyyâm, değişmedi gönlüm
Bıraktığın yerde değildir bugün ömrüm
Sen dîlimde kalan eski bir nağmesin
Hicrân ile yazılmış kadîm bir türkümsün