Dünyanın bir yerinde
savaşa evet diyen bir halk
gördünüz mü?
Bir annenin
çocuğunu uyandırıp
...
Bir suskunluk var,
rüzgârın kırdığı bir şey.
Boğazımda hâlâ duruyor,
denizin tuzu dudaklarımda.
sığlıklarda
boğulacak kadar az değil
benim sessizliğim
hüznüme bir gömlek dikmeye kalkmayın
ben o kumaşı
Gözlerinde kaybolan denizlerin derinliğinden.
Bir bakışla sarhoş eder,
her an bir başka hikâyeye bürünür.
Sabahları uyanır,
gölgesinde güneş,
Sağ dirseğinde duran o kırmızı üçgen
tene çok eski bir döküm bırakılmıştı
Sorsalar
geometriden kalma bir iz derdik
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!