Kıyı Sancısı Şiiri - Hatice Güzen

sığlıklarda
boğulacak kadar az değil
benim sessizliğim

hüznüme bir gömlek dikmeye kalkmayın
ben o kumaşı
kendi is kokumla dokudum

teğelleri sökük
ruhu kasten çıplak

yazık dediniz
bağcıklarımın çözüklüğüne bakıp

oysa ben
o düğümleri
kurduğunuz düğümlere takılmamak için
kendi ellerimle çözdüm

şimdi

elinizdeki o sahte ölçüleri
ve pürüzsüz aynaları
bırakın da gelin

çünkü burada
iki harf arasındaki o uçurumda

ne bir sitem var size
ne de bir damla minnet

ben bu turuncu şafağı
sizin sevginizle değil
avucumdaki o mülteci taşın
sessiz inadıyla doğurdum

siz kıyıda
hazırlıksızlık deyin adına

ben uçurumun tam kalbinde
kasten gülümsüyorum