Parantez İçi Gülüş Şiiri - Hatice Güzen

Sağ dirseğinde duran o kırmızı üçgen
tene çok eski bir döküm bırakılmıştı

Sorsalar
geometriden kalma bir iz derdik

Oysa
kendi içine kıvrılan
parantez içi bir gülüştü

Bunca kış
bunca yer değiştirme...

İnsan
unutuşu bir genişlik sanıyor

Oysa akıl
hâlâ o üçgende takılı

Ve senin susuşun

odada kapanan
bir makas sesi

Tam her şeyi unuttum dediğin anda

bir öğle sonu sokağında

ya da sıradan bir nesnenin yüzünde

yeniden o renge çarpıyorsun

Kırmızıya yazık oluyor

bu kadar uzun taşınan
bir coğrafyada