hiçbir şeyim olma benim;
güneş ol mesela,
aydınlat dokunduğun ne varsa.
çiçek ol, besle arıları
yağmur ol, toprağın
hiç düşündün mü
begonviller üşür mü diye...
nasıl tanışmıştık, hatırlasana
saati belirsiz bir rastlantıydı sadece
ortak yanlarımız çoğaldıkça
sıklaştı o kaçınılmaz "biz" halleri
Tesadüfen çıkmış iken karşıma
Tutkum oldun şimdi dönüp baksana
Bazen keder verip bazen yaksan da
Hoş geldin dünyama hoş geldin gülüm
Gülmek ve ağlamak seninle güzel
bakmayın siz bana
dargın değilim aslında
ne parlayan yıldıza
ne gülen aya
yalnız gecenin karanlığı
okuduğum ilk şiir hangisiydi, bilmiyorum.
belki bir çocukluk heyecanıydı 23 nisan’da,
belki gençliğimde atatürk ve devrimlere uzanan o yol...
kime hayrandım, ne zamandı,
belleğimde silik birer iz şimdi.
tut ki sevmedin beni,
özlemesen de olur.
hatta hiç durmadan sitemler et bana;
bilirim, sitem sevgiden gelir,
her biri bir sevgi nağmesidir ruhumda.
ama gitmeliydim;
akdeniz’in bakir ve yoksul kıyısında
yalnız bir kum tanesiyim;
ne el değmiş yüreğime,
ne kimse dokunabilmiş gönül telime.
yıllar boyu o sonsuz umutla beklediğim,
şüphesiz sendin...
bak, bütün ağaçlar
yeşile ve ala boyandı.
çiçekler olgunlaştı,
meyveler ağırlaştı;
ama sen...
Ne bir bağa girdim ne de bağ-bana
İnsaf edin ben masumum hakim bey
Canım şimdi çıksın yalanım varsa
İnsaf edin ben masumum hakim bey
Ne kimseye çattım, ne çalım sattım
sağa sola bakınıp,
“bari bu derdim yokmuş,” derken
düşecektim az kalsın...
neyse ki tecrübem yoktu;
ben anlamadan ne olduğunu,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!