Hamza Mamaş Şiirleri - Şair Hamza Mamaş

Nerede miyiz.
Güneşin batıdan doğacağı yerdeyiz.
Bildiğin her şeyin yalan olacağı yerdeyiz.

İhtimaller iklimindeyiz.
İtin atı tepip,

Hastalanmışsın.
Kötü bir hastalıkla savaş veriyormuşsun.
Üzüldüm...
Yaşamın baharında olan,
Hayata zorla tutunan bir umut için üzüldüm.

Ne mi yaptık…
Kapıyı da kalbi de kapalı bıraktık.
Eskiden kalp gözüyle bakardık, vicdanla.
Şimdilerde vicdanı da adaleti de duvara astık.

Uçup giderken ömür,

Ne seyitsin, ne Seyda,
Böyle halk etmiş Hüda.
Gözlerin hep yollarda,
Nedir meramın senin.

Geldin, kalmayıp gittin,

Halden hale geçen yaşlı dünyada
Hallicesi,
Yollusu,
Yolcusu,
Varlısı,
Darlısı hepsi de mahkûm.

Gül gibisin.
Naif, nazenin.
Söylesem olmaz,
Demesem olmaz.
Kelebeğin kanadı gibi narin.
Tutsam olmaz,

Modern dünyanın eteklerindeyim.
Kaç ayrılığın başladığı,
Kaç vuslatın yaşandığı yerdeyim.
Zamansız bir ateşin tutuştuğu yerdeyim.

Sabahına huzurla kalktığım güne,

Her şey uzaklaşıp gider.
Her adım,
Her heves
Her nefes.
Öyle ki doğduğun gün gibi.

Bir yanı bahar, bir yanı pustu.
Biçare halinden gönül meyustu.
Sen meylettikçe yüreğim sustu.
Feryadın yüzünden hayata küstü.

Aşkım yüreğinde iken sanki bahardın.

Derbeder yaşamak bana göre değil.
Yapılacak birşeyler hep var biliyorum.
Sebepleri halk eden yaradan varken,
Ben, seninle zaman kaybediyorum.

İmkansıza kapalıdır benim dünyam.