Akışına kaldı hayat.
Sensiz kaldı sevda.
İnada iman etti yürek.
Bir lahza düşünmemişim yokluğunu.
Özlemin öyle palas pandıras çıkageldi.
Kana susamıştı…
Kanla yoğrulan yurdumun kansızları.
Havadan,
Karadan ölüm yağıyordu.
Manzara! savaş kadardı.
Her şeyi renkler kuşatmış dünyamda.
Bir ben sadece yeşil ile doluyum.
Ele, kahverengi, mavi etrafımı sarsada.
Ben her mevsim yeşil ile mutluyum.
Yamaçta yağmur gibidir yeşil gözlerin.
Bakarsam sel olur can elden gider.
Aşk’ına, hayaller kursam ne fayda.
Beni hasrete iter yeşil gözlerin.
Hercai aşığım, yol senden geçti,
Eskiyor her şey.
Zaman baki, saatler değil.
Biter insanın sürgünü dünyada.
Ten kalır.
Ruh ilanihaye dünyalık değil.
Sen gökte güneşsin,
Ben enginde deniz.
Hak her şey ile buluşur,
Bir biz görüşemeyiz.
Ya kopar kıyamet su güneşi bulur,
Kamburunu gizleyemezsin.
Ayıpların ayan beyan göründü.
Dil sükût etti, sözler tükendi
Yalanların ete kemiğe büründü.
Oynadığın oyunun perdesi düştü.
Bu karanlık, benim değil aslında.
Hayatın akışındadır kaos, karmaşa.
Yürek teslim olmuş, umut ise hayal.
Benlik, kendi ile girmiş savaşa.
Bir ileri, iki geri bildiğim tüm düzenler.
Ne yaman çelişkiler dünya sahnesinde gördüğüm.
Ne cennet, ne cehennem yaşananlar kör düğüm.
Ayırmışım ruhumu yaşarken bedenimden.
Ölüler medet eder tutar gider elimden.
Tağutumu üretmişim yıllar yılı…
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!