Sen Gülünce Şiiri - Hamza Mamaş

Penceremden süzülür altın sarısı güneş.
Irmakları coşturur eriyen karların sesi.
Canlandı yüreğimde yaşam hevesi.
Çiçekli dallar rengarenk,
Yemyeşil ovaları süsledi kanola çiçekleri.
Kalbimde cıvıl cıvıl bir huzur.
Bunlar yazı muştulayan baharın sesi.
Bahar sabahında yeniden yaşam hevesi.

Uzun uzun beklediğim neşe.
Huzura uyandığım bir rüyadayım sanki.
Yaban sümbülü süslüyor bahçeleri.
Menekşenin her rengine doyuyor ruhum.
Mor salkım kokusunda mest olarak,
Beyaz papatyalara sen diye bakarak.
Gül cemalinden feyz alıyorum.
Huzur doluyum...
Bir bahar daha senle yaşıyorum.

Hep böyle olurum bahar gelince.
İnsan huzur dolar candan sevince.
Çiçekle açarım, güneşle doğar,
Ruhum kanatlanır umut verince.
Aşkı Mevla'ya adarım bahar gelince.
Her anı cennet sayarım sen gülünce.