Halil Kumcu Şiirleri - Şair Halil Kumcu

Halil Kumcu

İçim soğuk, sisli ve kederli;
Dışarda ağustos böceklerinin sesleri...
Bir yazlık düş kavurur içimi,
Bir üşürüm ki, sen gittiğinden beri.

Ne ağustosun son yağmurlarını,

Devamını Oku
Halil Kumcu

Milyonlarca yaşın içinden
Kaç kere düştüm ben ikide bir,
Kaç kere bıraktım kendimi,
Kaç parçaya böldün bir bir.

Tanıdığım sen sen olamazsın,

Devamını Oku
Halil Kumcu

Uzaktan yandığım gülüm,
Yanağında açan can benim.
Sol yanım ağrıyor içten içe;
Takılı kaldı sende yüreğim.

Koca şehir üstüme çöker;

Devamını Oku
Halil Kumcu

Bahçede açtı gonca,
Dalı bükülür ince,
Yüzün düşmüş gönlüme,
Sevda ile her gece.

Ah yârim, vah vah yârim,

Devamını Oku
Halil Kumcu

Akıl, Allah’ın bir lütfudur,
Herkeste bulunmaz.
Akıllıyım diye geçinenler,
Akılsızlıklarının farkına varamaz.

Kalp öyle midir ya?

Devamını Oku
Halil Kumcu

Akrep ve yelkovanın kovalamacasında,
Bir kum saatinin içine hapsoldun.
Aşkıma müebbet yemiş kalbinde,
Hücrelerine kadar her anımı sayıklıyorsun.

Gülümsemenin parmak izi gibi,

Devamını Oku
Halil Kumcu

Aldandım, seni nasıl da aradım,
Çok uzak yollara düştüm, aldandım.
Dağlar, açma yaramı; perişanım.
Yalanlarına inanıp, aldandım.

Gülüşünde saklıymış sonbaharım,

Devamını Oku
Halil Kumcu

Yarım kalan bir hikâyedeyiz seninle,
Yüreğimi yakıyor gözlerin.
Hiç gitmeyecekmiş gibi sevmiştin,
Hiç sevmemiş gibi terk edip gittin.

Ben gecemde, gündüzümde seni düşünürken,

Devamını Oku
Halil Kumcu

Seccademde dilime saklanan,
Gönlümdeki alnıma yazılmamış;
Hayat, yaşamdan ölüme gitmek,
Yüreğine dokunmak, yanmakmış.

Gittiğin her adımda kıyametler koptu,

Devamını Oku
Halil Kumcu

Yokluğuna bir türlü alışamadım.
Bildiğin sanki o ses son nefes,
Nasıl da dökülüyor ağıt dilimden,
Yüreğim boş bir kafes.

Bir türlü susmuyor içim,

Devamını Oku