Aşk, o kadar tuhaf bir duygu, anlatılmıyor.
İnsanı mutluluktan, havalarada uçuruyor,
Mutsuz edip, karalarıda bağlatabiliyor.
Ne garip şeysin sen aşk, insanı bir birine bağlıyor.
Sevilen sevmeyi bilmiyo ki, değer bilsin.
Hayat çok garip, her günü bir muamma,
Gülersin ağlatır, sığınsan da rüya.
Kimi gelir can olur, kimi ise yara,
Sürüklenir gideriz bu meçhul yollarda.
Gecenin deminde, yalnız kaldı hayallerim.
Karanlığın içinde kaldı, yalnız gölgem.
Acı dertleri attım yüreğime.
Ölsem duymaz sesimi hiç kimse.
Bazen ne yaparsan yap, sevilmezsin.
Yalnızım, sensiz geceleri, sabah edemiyorum, görmüyormusun?
Seninle bir gün geçiremedik, havalanma çileli hayatım.
Özlemin hep bağrımı yaksada, sana hep uzak kaldım.
Güneş çekilince başlar fırtınam,
Penceremde devleşir gölgeler, inan.
Dizine çökmek isterim her an,
Karanlıktan çok korkuyorum anne.
Acı ve keder yüklüyüm bu aralar.
İnsanın sığınacak,dağı olmalı.
Bizim dağlarımıza,hepmi kar yağar,hepmi ayaz olur.
Üşüyorum görmüyormusun?
Amacın öldürmekse,senin için hergün ölüyorum.
Dünyaya geldiğin o ilk nefeste,
Yazıldı kaderin bu dar kafeste.
Bir gün diner sesin o son heveste,
Geldik gidiyoruz, yolcu misali.
Ben seninle öğrendim mutlu olmayı,
Sevmeyi, sevilmeyi sende tanıdım.
Aşkın o en kutsal, en saf yanını,
Merhameti, şefkati sende buldum.
Her düştüğümde elimden tuttun dostum,
Senin gibi gerçek dost görmedim.
Her "bitti" dediğimde kızdın bana,
İyi ki de kızdın, kendime getirdin beni.
GERÇEKLEŞMEYEN HAYALLERİM
Kücük hayallerimin bile gercekleşmediği şu dünyada,
Benden, umut etmemi bekliyor herkes,
Ellerim kasılıyor, yüreğim acıyor, gören olmuyor.
Sessiz çığlıklarımı, kimse duymuyor.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!