Hayat çok garip, her günü bir muamma,
Gülersin ağlatır, sığınsan da rüya.
Kimi gelir can olur, kimi ise yara,
Sürüklenir gideriz bu meçhul yollarda.
İnsanlar çok garip, maskeler ardında,
Vefa ararsın ama bulamazsın yanında.
Dost dersin, sırtında bir sızı bırakır,
Her yürek bir yangın, kendi farkında.
Dünya çok garip, döner durur başımız,
Toprağa karışır gözdeki kanlı yaşımız.
Bir varmışız bir yokmuşuz, bu kadar işte,
Mezar taşında susar en son telaşımız.
Yollar çok uzun, gurbet çöker içime,
Hasret düğüm olur, sığmaz hiçbir biçime.
Sevgiyle örülen köprüler yıkılırken,
İnsan şaşar kalır kendi kaderine, seçime.
Sitem dolu diller, suskun kalmış gönüller,
Birer birer soluyor o en canlı güller.
Hayat, insan ve dünya... Hepsi bir bilmece,
Anlatmakla bitmiyor, tükenmiyor cümleler.
Kayıt Tarihi : 12.04.2026 18:33:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!