Bir kadın var, günümü aydınlatan,
Bir kadın var, rüyalarımı süsleyen.
Bir kadın ki; vicdanıyla yer göğü inleten,
Bir kadın ki; bir bakışı dünyalara bedel...
DOKUNMADAN SEVMEK
Bir kadın var, günümü aydınlatan,
Bir kadın var, rüyalarımı süsleyen.
Bir kadın ki; vicdanıyla yer göğü inleten,
Bir kadın ki; bir bakışı dünyalara bedel...
İnsan bazen kendini anlatmak istiyor;
Susarak da bir şeyler anlatabilirsin karşındakine.
Öyle her şey konuşarak değil de,
İnsan bazen susarak anlaşılmak istiyor.
Tam dokuz ay geçti, mevsimler döndü,
Gözümden dökülen yaşlar da dindi.
Yüreğin ateşi soğudu, söndü,
Gördüm ki bu tahtın sahibi indi.
Bu dünyada hep yıprandım
İnsanlar yüzünden.
Kardeş dediğim, bağrıma bastıklarım
İlk onlar sırtımdan hançerlediler.
Seni kendime can, yoluma yoldaş saydım,
Meğer koynumda yılan, beslemişim haberim yok.
Ben senin her derdine, bin gece uykusuz kaldım,
Kuyumu derin kazmışsın, zerrece vicdanın yok.
Her ne olursa olsun yanımda durdun,
Siper oldun bana, her dertten korudun.
Hiçbir anımda beni yalnız koymadın,
İyi ki varsın, can dostum...
Dün gece rüyamda, çocuklarımı gördüm.
Uzun aradan sonra, doya doya sevdim.
Hatta kızım ve oğlum, bir hafta yanımda kaldı.
Oğluma, kızıma, anama, rüyamda doya doya sarıldım.
Sigara yanıyor, ben bir sigara daha yakıyorum;
Umutlarıma, hayallerime bir sigara daha yakıyorum.
Dertlerimi anlattıkça daha fazla sigara içiyorum;
Ben içiyorum, o bitiyor; ben içiyorum, o kül oluyor.
Dört yanımı sardı bitmez bir hüzün,
Gönül kapısını dünyaya ördüm.
Gündüzü geceye bağladı yüzün,
Senin yokluğunda kafamı sigara ve kahveye verdim.
Kıvrılan dumanlar bir yol çiziyor,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!