Yüreğim, hicranlarda sen yokken.
Sesim çıkmıyor, kimseye karşı.
Sen benim sesim, sen benim gözümsün.
Aylar sonra sesini duydum.
Bazen konuşmak istersin, söyleyemezsin.
Çekinirsin, onu rahatsız etmekten.
Onun iyi olduğunu bilmek, senide mutlu eder.
Güzel bir gün geçirmesi, seni mutlu etmek için yeter.
Sen bu yaptığını, unutma!
Biz diye birşey yoksa, konuşmanın ne anlamı var?
Gördüğümü söyledim, diyosun.
Yanlış gördün, biz olmasak seni bunca severmiydim?
Zamanla severim, belki dedin.
Benim için, zaman önemli değildi.
Sensiz geçen günleri, geri getiremem.
Mutlu olacağımız, günleride geri getiremem.
Ah hayat ah, ne çok isterdim konuşmayı!
Yılların birikimi, özlemi, hasreti...
Duygularıma prangalar vurdum, sonsuza kadar.
İstesem de konuşamıyorum, duygularımı anlatamıyorum.
Benim gibi düşünen, benim gibi düşündüren.
Şerrin arkasından gelen, beni ben olduğumu hissettiren.
Beni benim gibi seven,
Beni ben yapan, içimi okuyan seven.
Dağların sesi yoktur,
Yüreğin yarası çoktur.
Derdimin dermanı nedir?
Sevgi midir ilacı?
Beyaz ve kırmızı güller,
Saf ve temizlikti sevdalar.
Aşk ile yanmakta yürekler;
İmkansızdı bu sevda.
Şu an görmeyebilirsin, ileride ne dediğimi anlar, hak verirsin.
Bahar gözlüm, yine de bir gün beni hatırla, sev çok uzaklarda.
"İçinden beni seven biri var," de.
"Hayat beni ona geç, onu bana erken bırakmıştı," de.
Senden çokmu şey istedim
Sadece kusura bakma aşkım
Bundan sonra yapmam demeni bekledim.
Bunları söylemek bu kadar zor olmamalı.




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!