Filistin'de çocuk olmak zordur,
Oyun değil, savaş başlar erkenden.
Gökyüzü mavi değil, karadır,
Mermiler geçer hep üzerimden.
Dünya'da ki tüm dertlere filiz vermişim,
Gün yüzü görmeden, sararıp solmuşum.
Sanma bu karanlık geceler, aydınlığa çıkar.
Kara kuyularda dertler açar.
Sahanın kenarında, sessizce duran,
Kırmızı kartıyla hayata vuran,
Dizleri kanamış, kalbi yorulan,
Yine de pes etmez, bak o benim işte.
Kimi dost bildiğim arkadan itti,
Aşk, o kadar tuhaf bir duygu, anlatılmıyor.
İnsanı mutluluktan, havalarada uçuruyor,
Mutsuz edip, karalarıda bağlatabiliyor.
Ne garip şeysin sen aşk, insanı bir birine bağlıyor.
Sevilen sevmeyi bilmiyo ki, değer bilsin.
Hayat çok garip, her günü bir muamma,
Gülersin ağlatır, sığınsan da rüya.
Kimi gelir can olur, kimi ise yara,
Sürüklenir gideriz bu meçhul yollarda.
Gecenin ayazı vurdu canıma,
Karanlık çökmüşken garip yanıma,
Sen geldin, nur oldun akan kanıma,
Karanlıktan aydınlığa sevdim seni.
Gecenin deminde, yalnız kaldı hayallerim.
Karanlığın içinde kaldı, yalnız gölgem.
Acı dertleri attım yüreğime.
Ölsem duymaz sesimi hiç kimse.
Bazen ne yaparsan yap, sevilmezsin.
Yalnızım, sensiz geceleri, sabah edemiyorum, görmüyormusun?
Seninle bir gün geçiremedik, havalanma çileli hayatım.
Özlemin hep bağrımı yaksada, sana hep uzak kaldım.
Güneş çekilince başlar fırtınam,
Penceremde devleşir gölgeler, inan.
Dizine çökmek isterim her an,
Karanlıktan çok korkuyorum anne.
Acı ve keder yüklüyüm bu aralar.
İnsanın sığınacak,dağı olmalı.
Bizim dağlarımıza,hepmi kar yağar,hepmi ayaz olur.
Üşüyorum görmüyormusun?
Amacın öldürmekse,senin için hergün ölüyorum.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!