Ne ayaz var be,görende yardan ayrı düşmüş sanacak.
Soğuktan, damarları sızlıyo sanacak,oysaki gönül yaralı.
Ben evin içindeyim,fakat yüreğimmiş ayazda olan.
Aslında yüreğim, ankara ayazında değilde,kutuplarda yalnız kalmış.
Kıyıya vurdu hayallerim,bir sandalın içinde.
Oysaki denizde,dalga bile yoktu.
Ölümle, yaşam arasına sıkıştı,tüm umutlarım.
Sevmek desen,yüreğimde paslı hançer gibi.
Sevdiğine bir kelamı bile, çok gördün.
Konuşmayı bırak, en zor günümde bıraktın.
Bir avuç sevgiyi, vermeye korktun.
Gözlerime yaşları, sen düşürdün.
SEBEBİM OLMA (Düet)
ERKEK
Susma, konuşsana, bırakmıyorum seni desene.
Yine haddimi aştım,yine üzdüm seni değilmi?
Bana, sesini duymayı, seni görmeyi,çok görme yarim.
Ölümüm olma, ey kaşına, gözüne, kurban olduğum.
Yandım senin için, daha nasıl yanayım, küllerimden, toprak oldu.
Toprakta açan çiçekler, senin gibi kokuyordu.
Senin gibi, eşi benzeri olmayan, güzellikteydi.
Sen hiçbir zaman solmayan, tek çiçeksin gönlümde.
Ne kal,ne git diyecem sana, kendin bilirsin. Kalırsan sevdiğim, gidersen göz yaşım olacaksin.
Sen birgun bile sevdiğime inanmadın.
Beni sevmeyene, selam bile vermem.
Bahanelerin arkasına sakladın sevgini.
Kalbim alev alev yanıyor, senin için.
Bir sen yaktın bu yüreği, canparem.
Seninle var oldum, seninle ölmek isterim.
Seninle, ölüm bile güzel gelir bana.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!