GÜZEL ANAM KALK
Sığamıyorum hiç biryere,
Zaman geçmek bilmiyor!
Sen gittinya annem!,
Kıyamet koptu, yüreğimde.
Öpmek istiyorum seni,
Kokunu içime çekmek istiyorum.
Sana sarılmak istiyorum.
Nefesini, nefesimde hissetmek istiyorum.
Anlıyorum diyorlar,acı çekiyorsun.
Neyi anlıyorsunuz,ukusuz gecelerimimi.
Yoksa sabahlara kadar,hayaliyle yaşadığımımı.
Gülüşü için,ömrümü verebileceğimimi?
Her şeye bahane çok,
Şairim diye ortada adam çok.
İki kelimeyi bir araya getiremeyen çok,
Bir beğeniyi yazana yapmaya yüzleri yok.
"Kötü mü yazıyorum" diye sorma sakın,
Şiir dediğin, kalbin en çıplak sızısıdır.
Gördüğün o sahte yüzler, o yalan akın,
Ruhunun en dürüst, en gerçek yazısıdır.
Yüreğimde bitmeyen bir kışın ayazı var,
Dalımdan koparılan yapraklar gibi savruldum.
Oysa benim ömrümde hep bir bahar niyazı var,
Hiç ummadığım yollarda, hiç görmediğim kadar yoruldum.
HAKİKATİN KALEMİ
Benim işim hayal edip yazmak,
Yanlışı, doğruyu ortaya sermek.
Biliyorum, dilim sivri, sözlerim ağırdır;
Her yazdığım gerçek değil, hayaldir.
Bir türlü şöhret olamadık.
Neden mi?
Kimseye yalakalık yapmadık!
"Neden?" diyorum hep bazen;
Çok zor günler geçirdim.
Çocukken başladı çilem.
Gençlik ile süslendi yaralarım.
Sesimi kestiler, kıydılar bana hakim bey.
Deli olmaya razıyım ama sevmeye hakkım yok.
Gülüşünde gamzen olmaya hakkım yok.
Gözlerine bakmaya hakkım yok.
Seni üzmeye benim hiç ama hiç hakkım yok.




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!