Gül gibi açsan da gönlümde,
Günü gelince sana da hazan gelecek.
Sen de sararıp solacaksın, ayaz değecek.
Gül gibi güzelliğin, senin de beyhude olacak.
Zaman su gibi akıyor durduramıyorsun.
Bizler kırmak için,elimizden geleni yapıyoruz.
Kısacık ömüre,küslükler,kötülükler ekliyoruz.
Saygı,sevgi ve hoşgörü içinde,yaşamak varken,kavga ediyoruz.
Güneş hiç domadıki, karanlık olsun.
Yürekten seven olmadıki, yüzümüz gülsün.
Sessiz sessiz ağladığımı, gören olmadıki, silen olsun.
Sağlığım hiç olmadıki, hayallerim olsun.
Yaralarım, seni tanımaya başaladıktan sonra,
Her geçen gün, kabuk bağlamaya başladı.
Bazen yokluğunu düşünüyorum.
Ama kafayı yiyecek gibi oluyorum.
Bana, iyi gelmeyen herşeyden uzaklaştım.
Beni üzen,verdiğim değerin karşılığını, görmediğim herkesten.
Başardılar, güvenim kalmadı kimseye.
Artık, çabalamam gerekmiyor.
İnsanlar iki yüzlü olmuş,
Bu gidişe dur diyen yokmuş.
Herkes bir yana savrulmuş,
Haklı haksız birbirine karışmış.
Hastane önünde güvenin hayalleri,
Sustu dünya, diller hep lal oldu.
Her şey bir anda yıkıldı üstüne,
Güven hastanede kalbinden vuruldu.
Kimseye inanmamayı, hayat öğretti bana.
Sevip aldanmamayı, hayat öğretti bana.
Her defasında yanılmayı, hayat öğretti bana.
İnsanlara inanmamayı, insanlar öğretti bana.
Tarifi olmayan, o kadar hüzünler kaldı ki yüreğimde.
Sen gidince, yokluğun öyle zor geldiki bana.
Ağlamaktan, her gece yoruldu gözlerim.
Vazgeçtim canımdan, senin uğruna.
Kadın sevince değil, güvenince başlar,
Gönül toprağına sağlam tohumlar saçar.
Korkular silinir, diner o dinmez yaşlar,
Güvenin olduğu yerde, çiçekler açar.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!