Kimseye inanmamayı, hayat öğretti bana.
Sevip aldanmamayı, hayat öğretti bana.
Her defasında yanılmayı, hayat öğretti bana.
İnsanlara inanmamayı, insanlar öğretti bana.
Tarifi olmayan, o kadar hüzünler kaldı ki yüreğimde.
Sen gidince, yokluğun öyle zor geldiki bana.
Ağlamaktan, her gece yoruldu gözlerim.
Vazgeçtim canımdan, senin uğruna.
Kadın sevince değil, güvenince başlar,
Gönül toprağına sağlam tohumlar saçar.
Korkular silinir, diner o dinmez yaşlar,
Güvenin olduğu yerde, çiçekler açar.
GÜZEL ANAM KALK
Sığamıyorum hiç biryere,
Zaman geçmek bilmiyor!
Sen gittinya annem!,
Kıyamet koptu, yüreğimde.
Öpmek istiyorum seni,
Kokunu içime çekmek istiyorum.
Sana sarılmak istiyorum.
Nefesini, nefesimde hissetmek istiyorum.
Anlıyorum diyorlar,acı çekiyorsun.
Neyi anlıyorsunuz,ukusuz gecelerimimi.
Yoksa sabahlara kadar,hayaliyle yaşadığımımı.
Gülüşü için,ömrümü verebileceğimimi?
Her şeye bahane çok,
Şairim diye ortada adam çok.
İki kelimeyi bir araya getiremeyen çok,
Bir beğeniyi yazana yapmaya yüzleri yok.
"Kötü mü yazıyorum" diye sorma sakın,
Şiir dediğin, kalbin en çıplak sızısıdır.
Gördüğün o sahte yüzler, o yalan akın,
Ruhunun en dürüst, en gerçek yazısıdır.
Yüreğimde bitmeyen bir kışın ayazı var,
Dalımdan koparılan yapraklar gibi savruldum.
Oysa benim ömrümde hep bir bahar niyazı var,
Hiç ummadığım yollarda, hiç görmediğim kadar yoruldum.
HAKİKATİN KALEMİ
Benim işim hayal edip yazmak,
Yanlışı, doğruyu ortaya sermek.
Biliyorum, dilim sivri, sözlerim ağırdır;
Her yazdığım gerçek değil, hayaldir.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!