Çok zor günler geçirdim.
Çocukken başladı çilem.
Gençlik ile süslendi yaralarım.
Sesimi kestiler, kıydılar bana hakim bey.
Ne yaparsan yap bu hayatta,
Şansın bir kere gülecek.
Çevre de çok önemli bir faktör,
Asıl mesele de yedi kat yabancı,
Deli olmaya razıyım ama sevmeye hakkım yok.
Gülüşünde gamzen olmaya hakkım yok.
Gözlerine bakmaya hakkım yok.
Seni üzmeye benim hiç ama hiç hakkım yok.
Koca dünyaya,herşey sığdıda bir ben sığamadım.
Ne yaşamaya,hakkım oldu,be sevmeye,ne gülmeye.
Bizim hakkımıza düşen,gözyaşı oldu.
Keder oldu,hüzün oldu,aca oldu.
Olmayacak bir şey için, çok gözyaşı döktüm.
Herşey,boşunaymış çok iyi anladım.
Gerçekten zorla güzellik olmuyor.
Evet sevmek sevilmek çok güzel.
Kadın haklıysa, yer gök sarsılır,
Adalet dediğin, onun sesinde canlanır.
Hak dediğin, ne dildedir ne kağıtta,
Bir kadının vicdanında, duruşunda saklanır.
"Bana bakar mısın?" dedim.
"Bilmem?" dedi.
"Bakan tutar elimi..." dedim.
"Artık kimse tutmasın istemem." dedi.
HALA UMUDUM VAR
Acıyor yüreğim inan sensiz.
Gözyaşlarım, yanağımdan yere düşüyor.
Kalbim, yüreğim, aklım, bedenim.
Herşeyim sensin, sensiz bir saniyem bile yok.
Korkma yanındayım dedi.
Korktuğunda bana sarıl,uzaklardan dedi.
Çok korkuyorum,sarılmak istiyorum,ama yoksun.
Canım yanıyor,yaralarımı sarmıyorsun.
Karanlık gecelerime, neden güneş doğmaz?
Neden, hep karanlıkta kaldı hayallerim?
Dost dediklerimiz de, bir bir gitmeye başladı.
Yürekten kim sever dediysem, sırtımdan vurdu.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!