Gölgemden Korkar Oldumm Şiiri - Güven Tekin

​
​Gölgemden bile korkar hale geldim,
Çevremdekilere nasıl güveneyim?
Nereye gitsem peşimden gelirsin,
Kimi sağ, kimi sol tarafımdasın,

Ben ne kadar yalnızım desem de.
​Gölgem hep yanımda,
Beni hiç yalnız bırakmayan gölgem...
Güneşli havada bile gölgem yanımda,

Ben artık gölgemden korkar oldum.
​Güvenemiyorum, gölgeme bile güvenemiyorum,
Tek sadık dostum olan gölgeme bile güvenemezken;
Ben seni koşulsuz sevdim, güvendim,

Bir sana inandım, bir sana inandım.
Ilık bir rüzgar esse ruhum üşüyor,
Bastığım toprak sanki altımdan kayıyor.
Kime elimi uzatsam boşlukta kalıyor,

Sırtımı yasladığım dağlar bir bir yıkılıyor.
​Karanlık çökünce gölgem de gider,
İnsan en çok kendi içinde biter.
Bu kadar inancın sonu hep mi keder?
Bir sana güvenmiştim, bu bana yeter.