Her düştüğümde elimden tuttun dostum,
Senin gibi gerçek dost görmedim.
Her "bitti" dediğimde kızdın bana,
İyi ki de kızdın, kendime getirdin beni.
Derler ya; kavga edenler daha iyi anlaşır,
Gerçekten de öyle, çok kavgalar ettik.
Sonunda özür diledik, barıştık;
Dostluk da bu değil mi?
Yanlışa yanlış, doğruya doğru demek değil mi?
Hayatımda "iyi ki tanıdığım" dediğim insanlardan birisin.
Gerçek dost nedir sende öğrendim,
Beni hiç yalnız bırakmadın.
Ben sevdiğim insanları
Hiçbir zaman bırakmadım;
Onlar beni yarı yolda bıraktılar.
Sen ne olursa olsun, kavgalıyken bile beni düşündün.
Yeri geldi gözyaşımı sildin,
Yeri geldi saatlerce beni dinledin.
Yeri geldi beni çok iyi anladın;
Ben dost olmayı senden öğrendim.
Kayıt Tarihi : 12.04.2026 18:15:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!