Gerçek yüzler Şiiri - Güven Tekin

​Kimseye yalakalık yapmadım,
Kimsenin el eteğini öpmedim.
Kimseye zarar getirecek yorum yapmadım;
Hep sustum haksızlık karşısında...

​İki satır yazanlar şair oldu,
Gerçekten yazanlar mundar oldu.
Şimdi sorsanız hepsi melek oldu;
Gerçek yüzleri çıkıyor bir bir ortaya.

​Yalandan yüzüne gülerler,
Arkadan iş çevirirler.
Kendilerini bir şey sanarlar;
İki yüzlü, "şeytan melekler!"

​Bilmesin kimse şan ile şöhreti,
Neye lazım herkesin bilmesi?
Gönülden anlayan olsun yeter;
Tutturmuşlar bir "hece" diye...

​Serbest şiir yazanları hedef almışlar,
Yüksekten bakan o gözleri...
Duygu, karşıya aktarılandır;
Şairlerin şairi Yunus Emre’dir!

​O bile her zaman heceye, kafiyeye uymamıştır,
Şimdi "çok bilenler" çıkar ortaya.
Havasından geçilmez hece yazanın;
Serbest yazıp sevilince, batarsın gözlerine.

​Burası sanal medya, herkes iki yüzlü;
Yüzüne güler, azıcık bal çalar.
Menfaat bitince kapı dışarı eder;
Bitmez bu cihanın cahilliği!

​Ne vardı dost gibi geçinsek?
Saklanmasak maskelerin ardına...
Gerçek sevgi, saygı olsa keşke;
Kimsenin kimseye tahammülü kalmamış.