Kirli yüzler Şiiri - Dağlar Özügüç

Akreple yelkovanın tüketemediği
nadir zamanlarda
Göğe uzanan dualar arasında
Hevesler çakıldı kaldı kanlı siperlere
Taş binalardan menteşesi kırık kapılara
Sağır avlulardan verandalara atlayan
Ucu sonsuza açık hasis ihtiraslar
Adına şiirler yazar mahzun yıldızların
Vakti gelince kırılan karanlıkları
Şafağa doğru pervasızca yürür
Onca Kirli yüzler arasından
Biz yine de sevmeyi eksiltmeyelim
Yüreklere sığınmış o yaralı kuşu salıverelim
Merhametle atan her bir yürek
Vadesi geçmiş asırlardan daha güçlüdür
Ve hakikat;
En sonunda kendine inananın olur.