Geldin İşte Şiiri - Bahtiyar Cm

Bak, bitti o uzun gece, bitti o kahrolası bekleyiş.
Kapının eşiğinde duruyorsun ya, sanki dünya durdu.
Kaç sigara tükettim bu karanlıkta, kaç geceyi devirdim,
Hesabını tutmayı bıraktım, sen geldin ya, hepsine eyvallah!
Gözlerin, gözlerin yine o eski yangın yeri.
Üstün başın biraz yağmur, biraz yol yorgunluğu.
Hiç değişmemişsin, yine o inatçı gülüş dudaklarında.
Yine öyle bakıyorsun, sanki hiç gitmemişsin gibi.
Sokaklar uyudu, şehir sustu, bir tek biz uyandık.
Hadi geç içeri, bırak o ıslak hüzünleri kapının ardında.
Çayın altını açtım, zaten hiç kapatmamıştım ki.
Belki gelirsin, belki bir gece yarısı kapıyı çalarsın diye.
Ne çok şey birikti içimde, ne çok kavga, ne çok küfür.
Ama şimdi hepsi uçup gitti, bir tek sen kaldın.
Ölümden dönmek gibi bir şey bu, hapislikten çıkmak gibi.
Öyle bir ferahlık, öyle bir oh be dedirten cinsten.
Gel, otur şöyle. Anlatma hiçbir şeyi, sadece dur.
Nefesin nefesime değsin, o yeter bana.
Varsın dışarıda kıyamet kopsun, varsın yollar kapansın.
Sen buradasın ya, artık kimse dokunamaz bu şehre.
Üstünü başını silkele, at üstünden o yolun tozunu.
Bak, ancak şimdi ısındı odanın soğuk duvarları.
Ben bu evi senin yokluğunda bir hapishane gibi yaşadım.
Duvarlara ismini kazıdım, tavanla dertleştim aylarca.
Şimdi sen geldin ya, bu beton yığını bile bana saray oldu.
Hadi, gül biraz, o gülüşünle dağılsın içimdeki son duman.
İnsan kaç kere doğar ki bir ömürde? Bak, ben bugün doğdum.
Ne geçmişin sızısı kaldı içimde, ne de geleceğin korkusu.
Sen yanımda olunca dünya vız gelir, her zorluk aşılır.
Hoş geldin başımın tacı, hoş geldin bu yıkık dökük ömrüme.
Hoş geldin gözümün nuru.
Meğer bütün eksiğim senmişsin.