Yüksel Sarı Şiirleri - Şair Yüksel Sarı

Hadi git gideceksen, beni hiç düşünme,
Ben zaten alıştım terk edilmeye.
Bu aşkın ateşi söner, sen hiç dert etme,
Zamanla bir avuç kül kalır geriye.

Artık ellerin, gözlerin bana yabancı,

Düşen yaprak gibi rüzgârla estim
Bahçemde güllerim sararıp soldu
Sanma ki ben senden umudu kestim
Yokluğunda içim özlemle doldu

Bir gün döner diye beklerim yolu

Gidişin içimde dinmez bir sızı
Gözümde canlanır gitmez hayalin
Karanlık gecemin parlak yıldızı
Uzakta kim bilir nasıldır halin

Ardından sararıp kurudu güller

Uzun zaman oldu görüşmeyeli,
Nice mevsimler sessizce gelip geçti.
Şimdi bakıyorum sana sevgili —
Ne kadar değişmişsin görmeyeli.

Eskiden sen böyle değildin,

Bir sabah uyandım güneş doğmadı
Çöktü yüreğime ağır bir hüzün
Kayboldun ansızın yerin dolmadı
Gözümün önünden gitmez ay yüzün

Her gece özlemin kalbime vurur

Bir hüzün rüzgârı derinden esen
Dermansız bir sancı içimi sarar
Ayrılık vaktidir gönlüme düşen
Zamansız gidişin kalbimi yarar

Bir veda etmeden gittin öylece

Duvarda asılı eski bir saat
Yokluğun kalbime ok gibi saplar
Bu sessiz şehirde içimde feryat
Her gece özlemin kapımı çalar

Dökülür kağıda bir bir heceler

Gece çöktü yine içimde hüzün
Güllerim sarardı hani ay yüzün
Rüzgârlar fısıldar yanık bir şarkı
Gözlerim dopdolu kalbimde yankı

Duvarda bir resmin titrek bir ışık

Gözlerim doluyor her hatırada
Senden bir iz kaldı her bir adımda
Yüreğim eridi yâr yokluğunda
Seni unutmaya çalışacağım

Rüzgârlar okusun bu şiirimi

Bu köhne şehirde sensiz olmuyor
İçimde hiç dinmez sana feryadım
Seneler geçse de yerin dolmuyor
Kırıldı ardından kolum kanadım

Gittiğinden beri sokaklar sessiz