Eray Yalçın Şiirleri - Şair Eray Yalçın

Resimleri yaktım dün gece
İsmin artık tek bir hece
Anlamı yok bekleyişin
Çözüldü o zor bilmece

Zaman her şeyi siliyor

Gözlerimde yaşlar, kalbimde sızı
Bitmiyor içimde bu kışın buzu
Yollara bakarım, beklerim seni
Hasretin rüzgârı savurur beni

Gurbet ellerinde akşam oluyor

Güneş doğar gibi baktın yüzüme
Işıklar saçıldı her bir sözüme
Bir sihir var sanki senin sesinde
İnandım o anda her bir sözüne

Kalbim atıyor hızla göğsümde

VERSE 1

Her gün aynı dertli masal
Ruhum sanki bir kumsal
Dalgalar vurur kıyıya
Daldım derin bir uykuya

Güneş doğar her sabah,
Bana kalır bin eyvah.
Aradım bir parça huzur,
Kader hep karşı durur.

Bir rüzgâr esti de savurdu külümü
Görmezden gelme şu garip hâlimi
Sana adadım ben bütün ömrümü
Kırma ne olur şu dertli gönlümü

Güneşim doğmuyor sen olmayınca

Geçti günler birer birer
Yükü ağır dertler biter
Yollar uzun bitmek bilmez
Gözyaşlarım asla dinmez

Hayallerim durgun sular

Eski bir resim elimde
Hüzün var her kelimemde
Bitti artık bu masalımız
Ayrı düştü yollarımız

Geceler boyu bekledim

Yoruldum artık kendimden
Kaçtım her gün bu şehirden
Yalan dolan her bir sözden
Düştüm artık ben gözden

Yordu hayat yordu dünya

Gece çöker yine sustu umutlar
Kaldı içimde kırılmış çocuklar
Yollar uzun, omzumda acılar
Yordunuz beni de zalim yıllar

Ne dost kaldı ne de eski anılar