Eray Yalçın Şiirleri - Şair Eray Yalçın

Güneş doğar her sabah,
Bana kalır bin eyvah.
Aradım bir parça huzur,
Kader hep karşı durur.

Bir rüzgâr esti de savurdu külümü
Görmezden gelme şu garip hâlimi
Sana adadım ben bütün ömrümü
Kırma ne olur şu dertli gönlümü

Güneşim doğmuyor sen olmayınca

Geçti günler birer birer
Yükü ağır dertler biter
Yollar uzun bitmek bilmez
Gözyaşlarım asla dinmez

Hayallerim durgun sular

Eski bir resim elimde
Hüzün var her kelimemde
Bitti artık bu masalımız
Ayrı düştü yollarımız

Geceler boyu bekledim

Yoruldum artık kendimden
Kaçtım her gün bu şehirden
Yalan dolan her bir sözden
Düştüm artık ben gözden

Yordu hayat yordu dünya

Gece çöker yine sustu umutlar
Kaldı içimde kırılmış çocuklar
Yollar uzun, omzumda acılar
Yordunuz beni de zalim yıllar

Ne dost kaldı ne de eski anılar

Akrep ile Yelkovan

Akrep ile yelkovan döner durmadan,
Ömür geçiyor bir anda, anlamadan.
Yaşamak için geç, kalmaz çareler,
Ölmek için erken, biter hayaller.

Kapıyı kapattın, her şey bitti mi?
O güzel hayaller uçup gitti mi?
Sabret diyorsun, geçer diyorsun
Kalbimi yerinden söküp gidiyorsun

Beni zamana bıraktın ama

Yollar uzun, adımlar yorgun
Herkes bir telaş içinde, durgun
Gözlerde saklı binlerce hikâye
Koşuyoruz hep aynı gayeye

Zaman, sadece yaşadığımız bir an

Zaman akar bir su gibi
Dipsiz bir kuyu gibi
Geçmişin o derin izi
Bırakmıyor asla bizi

Yollar bitmez yürümekle