Eray Yalçın Şiirleri - Şair Eray Yalçın

Kaçtığın yer dar, geri dönemezsin,
Yalanla yüzleş, gözden silemezsin,
Son pişmanlık boş, çözüm getirmez,
Düştüğün yer soğuk, kalkamazsın sessiz.

Son pişmanlık fayda etmez,

Bir bakışın yetti beni yakmaya
Kıyamam ben sana hiç bakmaya
Kaderim yazılmış senin yanına
Canım feda olsun senin canına

İyi ki varsın yanımda her an

Gözlerinde doğar güneş her sabah
Seninle biter içimdeki her ah
Yollarımız birleşti bu kaderde
Aşkın yankılanır her bir yerde

Bu destan yazıldı gökyüzüne

Kalbimde açtığın derin bir yara
Dönüp de bakmadın hiç arkana
Sözlerin yalanmış her şeyin sahte
Bıraktın beni bu karanlık kadehte

Ne cenazeme gel ne de taziyeme

Gün batarken pencerende, bak son kez
Ara anneni “alo” de, duy özlediğin sesi
Arkadaşınla barış, küslük kalbe ağır iz
Kırık kalpleri onar, sönmeden içindeki his

Uyumadan önce söyle sevgini eksiksiz

Sordun mu hiç kendine, bitti mi diye?
Her şeyi bıraktım ben o geçmişe.
Umrumdaydın inan, her anımda sen,
Vazgeçmedim asla, seni severken.

Kırmana izin verdim, son zerreme kadar,

Bir rüzgâr esti de savurdu külümü
Görmezden gelme şu garip hâlimi
Sana adadım ben bütün ömrümü
Kırma ne olur şu dertli gönlümü

Güneşim doğmuyor sen olmayınca

Hani aşkımız bir masaldı?
Neden geriye hüzün kaldı?
Hani her zorluğu aşardık?
Neden biz yarı yolda kaldık?

Verdiğin sözler hep havada,

Gökyüzü karardı, yıldızlar söndü
Dünyam tersine bir anda döndü
Umutlar tükendi, bitti hayaller
Yabancı oldu bana bütün eller

Beni vurdular anne, haberim olmadı

Koştun durdun hep aynı hevesle
Nefes aldın sanki son saniye
Hataların peşini hiç bırakmaz
Akan sular geri asla bakmaz

Su testisi su yolunda kırılır