Eray Yalçın Şiirleri - Şair Eray Yalçın

Bir rüzgâr esti de savurdu külümü
Görmezden gelme şu garip hâlimi
Sana adadım ben bütün ömrümü
Kırma ne olur şu dertli gönlümü

Güneşim doğmuyor sen olmayınca

Hani aşkımız bir masaldı?
Neden geriye hüzün kaldı?
Hani her zorluğu aşardık?
Neden biz yarı yolda kaldık?

Verdiğin sözler hep havada,

Gökyüzü karardı, yıldızlar söndü
Dünyam tersine bir anda döndü
Umutlar tükendi, bitti hayaller
Yabancı oldu bana bütün eller

Beni vurdular anne, haberim olmadı

Koştun durdun hep aynı hevesle
Nefes aldın sanki son saniye
Hataların peşini hiç bırakmaz
Akan sular geri asla bakmaz

Su testisi su yolunda kırılır

Bugün varız, yarın yokuz,
Gel gönül, dert etme, akar suyuz.
Gülüp geçmek en güzel huyumuz,
Boşvermişim dünyaya,
ne olacak bizim hâlimiz?

SEN KUMSALDA KUMTANESİ
BEN DENİZLERDE DALGA
SENİ HER YOKLADİĞİMDA
TANE TANE GİR DÜNYA MA

BAZEN HIRÇINLAŞIRIM

Gözlerim kapansa, dünya kararsa
Kokunla bulurum seni her an yanımda
Dokunsan elime, kalbim sarsılsa
Tanırım tenini karanlıkta olsa

Nefesin duyulur sessiz gecede

Bir bakışla başlar her şey
Tatlı dille süslenir
Gönül kanar her söze
Umutlarla beslenir

Yalnızlık kalbimde ağır bir yük
Hayallerim kırık acım büyük
Elimde bir çakmak bir de paket
Bu hayat sanki bana bir zahmet

Sigaram olmasa kimi öperdi dudaklarım?

Yıldızlar altında yürüyoruz
Hayaller kurup gülüyoruz
Sen varsan her şey bambaşka
İnandım seninle bu aşka

Kalbim atıyor hızlıca