Eray Yalçın Şiirleri - Şair Eray Yalçın

Gözlerime bakıp daldın derine
Kimseyi koymadım senin yerine
Meğerse saklanmış zehir diline
İnandım her gece tatlı sözüne

Bir rüya gibiydi geçti günlerim

Üzülsen de bazen sakın korkma
Karanlık çökse de geri bakma
Umudun tükense de sakın susma
Hayallerini sakın ha bırakma

Yolların yorsa da hep adım at

Gözlerinde fırtına, ruhun darmadağın
Karanlık bir kuyuda, yok tutunacağın
Zihnindeki sesler hiç susmak bilmiyor
Kalbim senin yolunda, senden vazgeçmiyor

Annen yıktı dünyanı, kırdı kanadını

Hayallerim kaldı yaşlı gözümde
Bir hüzün saklı her bir sözümde
Bıraktım her şeyi dünün izinde
Kayboldum sessizce günün içinde

O eski limana dönmem bir daha

Yıldızlar sönüyor gökyüzü kara
Kalbimde açıldı derin bir yara
Zaman akıp gitti, durmadı bir an
Geriye kalanlar sadece yalan

Toprak alır beni, saklar bağrına

Sormadan açtım gözümü, bu yabancı diyara
Haberim yoktu gelirken, düştüm derin bir nara
Bir nefesle başladı, bu gizemli hikâye
Bilmeden adım attım, verilmiş bir payeye

Küçücüktü ellerim, sonra birden büyüdüm

Yıllar boyu içimde bir fırtına koptu
Öfkem dindi sonunda, ateşim de söndü
Karanlık yollarımda bir ışık doğdu
Ruhum huzur bulup, kendine döndü

Kırılan kalbim artık sitem etmiyor

Dünya döner durmaz hiç yerinde
Bir sızı var kalbin de derinde
Sevgi bitti sanki her bir yüzde
Kış hüküm sürer bu sıcak güzde

Cana can katmadan can alan insan

Işıklar altında sahte bir gülüş
Karanlık odada sessiz bir çöküş
Gördüğün sadece dıştaki kabuk
İçimde fırtına, dışarısı soğuk
Maskeler takılı, yüzler hep aynı
Kimse görmüyor kalpteki kaybı

Gece akar caddelerde
Ay ışığı gözlerinde
Bir adımın olay olur
Kalbim döner peşinde