Eray Yalçın Şiirleri - Şair Eray Yalçın

Bir dargın bir barışık halimiz
Tükendi bitti tüm sabrımız
Nereye gider bu yolumuz?
Belli değil hiç sonumuz

Oyunlar oynamayı bırak

Kalbim yorgun düştü yollarda
Gözüm kaldı hep o sonlarda
İnancım bitti her bir bakışa
Yenildim yine bu sert akışa

Gülüşler sahte sözler yalanmış

Aynada bir yabancı, bakıyor gözlerime
Yükledim tüm dertleri, yorgun sözlerime
Geçmişin gölgesinde, kaybolmuş hayallerim
Boşuna harcanmış, o güzel günlerim

Yazık oldu gençliğime, boşa geçen senelere

Bu dünyaya yalnız geldim ben inan
Sensiz geçen her an sanki bir yalan
Gözlerinde buldum huzuru her an
Seninle başladı bu büyük destan

Yeminim var benim dönmem sözümden

Kapandı kapılar, bitti masallar
Gerçekle yüzleşti bütün duygular
Artık hayallerde yaşamıyorum
Kendi yolumda ben yürüyorum

Aşk bitti artık, hayat başladı

Sözlerim çok sertti dün gece
Dilimde kaldı her bir hece
Kalbimde derin bir sızı var
Çözülmez bu büyük bilmece

Yeniden başlayalım gel

Resimleri yaktım dün gece
İsmin artık tek bir hece
Anlamı yok bekleyişin
Çözüldü o zor bilmece

Zaman her şeyi siliyor

Gözlerimde yaşlar, kalbimde sızı
Bitmiyor içimde bu kışın buzu
Yollara bakarım, beklerim seni
Hasretin rüzgârı savurur beni

Gurbet ellerinde akşam oluyor

Güneş doğar gibi baktın yüzüme
Işıklar saçıldı her bir sözüme
Bir sihir var sanki senin sesinde
İnandım o anda her bir sözüne

Kalbim atıyor hızla göğsümde

VERSE 1

Her gün aynı dertli masal
Ruhum sanki bir kumsal
Dalgalar vurur kıyıya
Daldım derin bir uykuya