Yazık Oldu Gençliğime Şiiri - Eray Yalçın

Aynada bir yabancı, bakıyor gözlerime
Yükledim tüm dertleri, yorgun sözlerime
Geçmişin gölgesinde, kaybolmuş hayallerim
Boşuna harcanmış, o güzel günlerim

Yazık oldu gençliğime, boşa geçen senelere
Şimdiki aklım olsa, kıyar mıydım kendime?
İçimde susmayan bir çığlık var gecelerde
Kayboldum kendi elimle, karanlık cümlelerde

Hatalar zinciriyle, bağladım yollarımı
Kendi ellerimle, kırdım kollarımı
Güneş doğsa ne çıkar, içim hep karanlık
Bu koca dünyada, kaldım bir anlık

Yazık oldu gençliğime, boşa geçen senelere
Şimdiki aklım olsa, kıyar mıydım kendime?
İçimde susmayan bir çığlık var gecelerde
Kayboldum kendi elimle, karanlık cümlelerde

Bir zaman gülerdim ben, umut dolu yarına
Şimdi sessiz ağlarım, gecenin duvarına
Dost bildiğim insanlar, bir bir uzaklaştı
Kalbimde açan çiçek, solmadan kuraklaştı

Yazık oldu gençliğime, boşa geçen senelere
Şimdiki aklım olsa, kıyar mıydım kendime?
İçimde susmayan bir çığlık var gecelerde
Kayboldum kendi elimle, karanlık cümlelerde

Belki bir gün çıkarım, bu karanlık içimden
Toplarım kırıkları, yorgun geçmişimden
Ama kalan izleri, silemez hiçbir zaman
Gençliğimden geriye, kaldı hüzün ve duman

Yazık oldu gençliğime, boşa geçen senelere
Şimdiki aklım olsa, kıyar mıydım kendime?
İçimde susmayan bir çığlık var gecelerde
Kayboldum kendi elimle, karanlık cümlelerde