Eray Yalçın Şiirleri - Şair Eray Yalçın

Gözlerinde bir umut ışığı
Gönüllerin en güzel aşığı
Sensin hayatın altın eşiği
Sallarsın her an dertli beşiği

Ellerin dokunur her bir cana

Yine akşam oluyor,
çöktü hüzün içime
Sığmıyor bu dertlerim,
hiçbir sözün içine

Yollarımız ayrıldı birer birer
Gönlümden geçti o eski dertler
Zaman her şeyi sildi süpürdü
Hayat bizi çok erken bitirdi

Acımasız hayat vurdu bizi

Sokak lambaları titrer derinden
Bir hayat kayıp gider ellerinden
Kimsesiz bir çığlık yankılanır durur
Haksızlık gelip de kalbinden vurur

Kapılar kapalı, pencereler dar

Asansör bozuk bak durma orada
Zaman akıp gider kalma arkada
Beklemekle geçmez ömür bu yolda
Kendi gücün saklı senin ruhunda

Düğmeye basınca gelmez o katlar

BİR PUSUDAN BİR PUSUYA
BİR BASKINDAN BİR BASKINA
HER GECE BU DAĞLARDA
GEZEN BENİM VATAN UĞRUNA

AĞLA ANAM SEN DE AĞLA

Gözlerin bir ateş, yakar içimi
Bulamam dünyada başka biçimi
Kalbim deli gibi çarpar adınla
Kayboldum ben senin tatlı tadınla

Aşkınla yanıyor her bir yanım

Yollar uzun, bitmez çile
Gönül düştü dilden dile
Savrulduk biz rüzgârla
Kaldık öyle el ele

Bir bakışın yetti bana

Hayat bir rüya, uyanman gerek
Boş yere üzülüp, yanman ne demek
Güneş doğarken, gülümse hayata
Düşme sakın ha, derin bir feryada

Ölüm ansızın, çalar kapını

Yüksek dağlar aramızda bir duvar
Gönlümde bitmeyen derin sızı var
Uzaklarda kaldım yollar çok uzun
İçimde bir keder, bitmez bu hüzün

Annemin kokusu burnumda tüter