Eray Yalçın Şiirleri - Şair Eray Yalçın

Gece çöktü yine sessizce şehre
Hasretin doluyor her bir kadehe
Gözlerin aklımda, kalbimde sızı
Seninle buldum ben en parlak yıldızı

Ellerin elimde olsa şu an keşke

Hayat bir oyun değil, her anı gerçek
Yalanlar bitecek, doğrular gelecek
Maskeni çıkar da bak aynaya bir kez
Gerçek yüzün parlasın, duysun her nefes

Para pul geçer gider, kalır sadece özün

Gözlerimi kapattığım o an
Sanki durur akıp giden zaman
Hayalinle dolar her bir yanım
Seninle can bulur benim canım

Sessiz gece başlar yine derin

Elimde telefon, gözün ekranda
Beni unuttun sen o dünyanda
Yemekler soğudu, çaylar da bitti
Mutluluk sanki kapıdan gitti

Kaydır dur durmadan, hayat geçiyor

Dünya döner durur bir düzen içinde
Herkesin bir payı var bu biçimde
Bir dostun elini tutarsan eğer
Hayatın her anı inan ki değer

Kibirle bakarsan yolların daralır

Yorgun düştü kalbim senin yolunda
Bir huzur aradım her bir yanımda
Gözlerin bir mazi, uzak bir liman
Artık bitti her şey, kalmadı zaman

Rahat bırak beni, gelme üstüme

Güneş doğar penceremden içeri
Seni görmek dünyanın en güzel yeri
Gözlerini açtığın o ilk an
Dursun isterim o saniyede zaman

Yüzünde huzur, kalbimde bir neşe

Bitti o fırtına, dindi bu yağmur
Yolumda kalmadı ne toz ne çamur
Gidişiniz bana en büyük hediye
Bakmıyorum artık asla geriye

Sanki bir mucize, sanki bir şifa

Dünyaya geldik biz yalın ayak
Sanki bir rüya bu, sanki bir durak
Elimizde yoktu ne mal ne de mülk
Sırtımızda sadece ağır bir yük

Anadan üryan geldik biz buraya

Güneş doğmuyor artık bu şehirde
Anılar boğuldu derin nehirde
Sen beni unuttun başka kollarda
Acı bir tat kaldı her bir şiirde

Yüzüne bakınca yabancı gibisin