Eray Yalçın Şiirleri - Şair Eray Yalçın

Derenun kenarinda
Bekleyrum gelmeni
Dünyalara değişmem
Tatli tatli gülmeni

Hayde ula hayde bak

VERSE 1

Sözler verdin hep derinden
Tuttun sanki ellerimden
Şimdi eser yok yerinden
Gittin sen de en geriden

Güneş doğar ama, akşam batacak
Herkes bu dünyadan, elbet kopacak
Tutunmak istesen, kayar ellerin
Sessizliğe bürünür, bütün dillerin

Yanında sandığın, gölgen gibidir

Bakışın soğuk, sözlerin yalan
Gönlümde kaldı sadece talan
Gidiyorsun bak arkana bakmadan
Beni de yaktın hiç utanmadan

Sen beni herkes mi sandın?

Çocukluğum kaldı eski bir sokakta
Ayak izlerim silinmiş toprakta
Gülüşlerim yarım, sesim kırık şimdi
Bir ben kaldım kendime yabancı aslında

Sessizce bekledim sıramı gelince
Dünya durdu sanki seni görünce
Ama artık bitti o eski masallar
Yıkıldı birer birer bütün duvarlar

Bakışların soğuk, kalbin buz gibi

Sessizce geçerken her bir günüm
Kayboldu takvimde sanki dünüm
Sözler boğazımda kilitli kaldı
Rüzgar hayalleri benden aldı

Düğüm oldu içimde her bir düğüm

Kadın:
Sessiz bir sahilde dalgaların sesi,
İçime işliyor en derin yerimdesin.
Bir gülüşün yeter, sarar her yerimi,
Aşk dedikleri bu, seninle anlam buldu sevgim.

Gözlerine bakınca dünyam durur
Kalbim seninle huzuru bulur
Sana gelen her dert beni vurur
Aşkımız sonsuz bir yol olur

Seni üzmek için sevmedim inan

Bir veda havası eser kapıda
Hüzünler birikir her bir yapıda
Bakışın soğuk ama kalbin sıcak
Aç bana yeniden sıcak bir kucak

Zaman durdu sanki akmıyor artık