Eray Yalçın Şiirleri - Şair Eray Yalçın

Işıklar söndü şehir uyudu
İçimde bir korku yine büyüdü
Yastığım soğuk yerin dolmuyor
Gülüşün aklımdan hiç çıkmıyor

Adım adım bittim tükendim

Yine düştü aklıma eski anılar
İçimde sönmeyen büyük yangınlar
Uzakta bir yerde sesini duydum
Ben senin aşkınla hayaller kurdum

Gurbetin yolları tozlu ve uzun

Güneş doğar ve batar ansızın
Dinmez içindeki o tatlı sızın
Bir nefes kadar kısa bu yolculuk
Bazen bir neşe bazen bir çocuk

Renkli dünyalar kuranlar vardır

Gözlerini kapat ve hayal kur
Yolun başında birazcık dur
İçindeki sesi hemen duy
Kendi kalbinin sesine uy

Zorluklar çıksa da karşına

Bir ışık yandı derinlerde
Bir fikir doğdu kalbinde
Korkma sakın bu yollarda
Güç gizli senin elinde

Zorluklar çıksa da önüne

Sokaklar soğuk, adımlarım yavaş
Ruhumda kopuyor, büyük bir savaş
Gece çökerken, her yer simsiyah
Dilimde yarım, kalan bir eyvah

Bir kadeh dert var, masamda duran

Gece sardı yine tüm anıları
Sızlatır içimde eski yaraları
Bir kadeh dertle baş başa kaldım
Hayaller içinde derinlere daldım

Bana bu hayat bir tuzak kurdu

Dünleri sildim attım
Yeni bir sayfa açtım
Karanlık gecelerden
Aydınlığa ulaştım

Hayat devam ediyor

Yollar biter ama dertler bitmiyor
Giden o seneler geri gelmiyor
Yeniden başlamak imkansız artık
Ruhumuz yorgun ve kalbimiz yırtık

Geçmişin yükünü atamazsın hiç

Ateş düşer beni yakar
Bu Kalp evlat için atar
An gelir uykum kaçar
Dertler gelir katar katar

Sorgularım hep kendimi