Eray Yalçın Şiirleri - Şair Eray Yalçın

Zaman akıp gider, durmaz yerinde
Senin izin var her bir zerremde
Hayaller kurdum hep senin üstüne
Güneş doğmuyor sensiz günüme

Sokaklar sessiz, adımlarım boş

Yorgun düştü kalbim hayat yolunda
Bir ışık aradım sağda solunda
Zaman akıp gitti avuçlarımdan
Kurtar beni artık bu acılardan

Dön geri bakma sakın ardına

Sokaklar dar geliyor yine bu akşam
İçimde bir sızı, bitmiyor bu gam
Gürültü her yerde, her yer çok kalabalık
Ruhumda fırtına, kalbimde bir darlık

Ne zaman gitmek istesem bu şehirden

Yollar ayrılsa bile kalbimde yerin var
Eski günlerden kalan tatlı bir anın var
Zaman geçse de silinmez derin izlerin
Hâlâ kulağımda çınlar o güzel sözlerin

Dost gitse de dostluk kalır her zaman

Kapattım eski defterleri
Sildim gözümden kederleri
Yol verdim tüm acılarıma
Veda ettim anılarıma

Dünya fani, her şey yalan
Var mı bizden, geri kalan?
Giden gitti, dönmez geri
Boş kalıyor, her bir yeri

Hani nerde, o gidenler?

Misafiriz bu koca handa
Bir nefeslik kısa zamanda
Çocuk olduk, koştuk kırlarda
İz bıraktık tozlu yollarda

Geldim, gördüm ve gidiyorum

Bulutlar karardı, yağmur beklerken
Ateşler döküldü vakit çok erken
Toprak sarsılıyor, her yan yıkılmış
Kaderin boynuna zincir takılmış

Kucağında yavru, bir anne ağlar

Yıldızlar altında seni bekledim,
Adını kalbime nakış gibi işledim.
Sen benim en tatlı rüyamsın,
Hayatımdaki en büyük dünyamsın.

Geldiğin an bahar geldi kapıma,

Tozlu sokaklarda oyunlar bitti
Gökten gelen ateş her şeyi sildi
Küçük ellerde kırık bir oyuncak
Yarınlar artık çok ama çok uzak

Bir annenin kalbi yanar derinden