Eray Yalçın Şiirleri - Şair Eray Yalçın

Dünyaya geldik biz yalın ayak
Sanki bir rüya bu, sanki bir durak
Elimizde yoktu ne mal ne de mülk
Sırtımızda sadece ağır bir yük

Anadan üryan geldik biz buraya

Güneş doğmuyor artık bu şehirde
Anılar boğuldu derin nehirde
Sen beni unuttun başka kollarda
Acı bir tat kaldı her bir şiirde

Yüzüne bakınca yabancı gibisin

Kalbin hızla çarpar aniden
Korku sarar seni yeniden
Nefes almak sanki çok zor
İçin yanar sanki bir kor

Bak etrafa gör dünyayı

Hayal kurup da yorulma sakın
Gerçekler bize her zaman yakın
Düşlerin ötesi bir dünya burası
Kalbimde dindi o eski sızısı

Gözlerin parlar bir güneş gibi

Hayaller sattın, her satışta battın.
Kendi yalanına kendin de inandın.
Bak şimdi yalnız kaldın.
Kurduğun düzen bir anda dağıldı.

Masken düştü, bitti yalan.

Sessizce kapandı o eski kapı
Bitti bu hayatın ağır hesabı
Giden huzur buldu dindi sancısı
Bize kaldı şimdi derin acısı

Yollar yokuş oldu adımlar yorgun

Git dedim gitmedin
Bozuldu tüm düzen
Ben seni anlamıştım zaten
Bir dönüşün yetti dağıldım neden
Senin de sert tavrın çözüldü hemen

Esince rüzgâr dağılır tellerin
Dokunur kalbe o ince ellerin
Gözlerim mi daldı uzaklara?
Düştüm yine kurduğun tuzaklara

Her adımda seni arar gözlerim

Uzaktan izlerim seni
Yakıyor bu ateş beni
Bir adım atsam uçurum
Bilmezsin bendeki seni

Sesin yankılanır boşlukta

Aynaya bakınca ne görüyorsun
Kendi yalanında boğuluyorsun
Benim dünyam çok daha büyük
Sırtındaki o ağır bir yük

Rüzgar eser savurur sizi