Eray Yalçın Şiirleri - Şair Eray Yalçın

Bitti dedin ve çekip gittin öyle
Anlatacak bir şey kalmadı söyle
Yarım kalan ne varsa döküldü
Düğüm olan ipler tek tek çözüldü

Senin yolun başka kollara çıkar

Betondan ormanda kaybolmuş insanlar
Sessiz çığlığı sadece vicdanlar anlar
Kibirle dolmuş o koca meydanlar
Sevgiyle yıkılır bütün bu zindanlar

Bir gün biter bu tatlı rüya
Veda edersin koca dünyaya
Sessizce dolar o son saniye
Gidersin artık başka yere

Belki yatakta belki yollarda

Gözlerin aynadır, derin ruhuma
Işıklar saçarsın, her bir uykuma
Sen yoksan canım, inan yaşanmaz
Kimse bu sevdayı asla aşamaz

Güneş doğar her sabah yine
Umut dolar kalbin içine
Yollar uzun hayat bir rüya
Dönüp durur koca bir dünya

Adım adım yürürüz yolda

Kalbimde bir sızı, adı hep sensin
Sen benim dünyamda, en değerlisin
Gözlerine baksam, kaybolur dertler
Seninle son bulur, bütün kederler

Bakışın ömre bedel, canıma can katar

Bir ömür adadım senin yoluna
Güneş gibi doğdun her sabahıma
Otuz beş senedir aynı heyecan
Huzur veriyorsun her an ruhuma

Sen yoksan dünyam kararır gider

Kalp mi söyler bu derin sözü?
Yoksa yalnızlık mı yakar özü?
Bir boşluk mu bizi hep iten?
Yoksa aşk mı sessizce biten?

Sessizce bekleriz her sabahı

Sessizce bekledim, yolunu her gün
Sensiz geçen zaman, inan ki sürgün
Adını andıkça, titrer bu gönlüm
Seninle anlamlı, artık bu ömrüm

Karanlık gecede, kutup yıldızım

Kalbindeki mührü kırmaya geldim,
Sana tüm ömrümü vermeye geldim.
Aşılmaz yolları aşmaya geldim,
Aşkınla yeniden doğmaya geldim.

Gözlerin bir deniz, derin ve sessiz,