Eray Yalçın Şiirleri - Şair Eray Yalçın

Cam çerçeve indi sanki yerlere
Savruldum rüzgârla uzak yerlere
Benliğim kayboldu karanlık yolda
Yalnızlık bekliyor sağda ve solda

Meçhul bir limanda bekler gibiyim

Sessizce gelip kalbime kondun
Karanlık yolda ışığım oldun
Bakışın derin, sözlerin tatlı
Aşkımız sanki sihirli, kanatlı

Dünya dursa da sevgin hiç bitmez

Sessiz çığlıklar yükselir göğe
İnsanlık sığmaz oldu bu yere
Kırıldı dallar, soldu çiçekler
Yalanla doldu bütün gerçekler

Bir damla su bile çok görüldü

Bir nefes alır, umut sanar,
Biter saniyede, dertler yanar.
Gözler boş bakar, ruhu silinmiş,
Yaşamak istemez, umut delinmiş.

Bağımlı bir dünya, zincir gibi,

Haberler kara ve yürekler yorgun
Hayatın akışı sessiz ve durgun
Bir eşin eli kalkar havaya
Hüzün bulaşır her bir yuvaya

İnsanlık mı öldü, vicdan mı bitti?

Eski bir şar-kı çalar derinden
Oynatır dünyayı sanki yerinden
Bakışlar soğuk, eller buz gibi
Kayboldu sevda bir yıldız gibi

Bir nefes, bir adım, başımda sen,
Düşsem de kalkarım, yanımda sen.
Hayat sahnesi, kavgam da ben,
Yanı başımda sen, kalbimde sen.

Her zorda, her darda, yanımda sen,

Aramızda yollar, bitmez mesafeler
Seni bekler kalbim, geçer hep geceler
Gözlerimi yumsam, yanımda gölgen var
Bu büyük aşkımız, dünyayı hep sarar

Sensiz bir hayatı düşünmem asla

Yalan dünya, boş bir hevesmiş
Aldığımız son bir nefesmiş
Koştuk durduk hep bir hayale
Düştük sonunda biz bu hâle

Toprak aldı seni sonunda

Ben bir adamım sevdalııııı
Senin için yanıp tutuşannnn
Gözlerinden başka hiçbirrrr
Yıldız görmedim ufuktaaaa