Eray Yalçın Şiirleri - Şair Eray Yalçın

Düşlerim vardı benim
Güneşli bir gün gibi
Hayallerim vardı benim
Uçsuz bir deniz gibi

Sessizce yaklaştınız

Bir tesadüf eseriydi
Rüzgârın tatlı yeriydi
Göz göze geldik o anda
Kaybolduk bu koca yanda

Arkadaşlık bir seçimdi

Adım adım izledim
Aşkı sende gizledim
Sen kaçtın ben kovaladım
Yollarında yoruldum

Ulaşmak için sana

Yüzler sahte, sözler hep yalan
Işık yanar, biter her bir plan
Gerçek susmaz, duvar bile duyar
Masken düşer, koca dünya yanar
Adım attın, derin iz bıraktın
Kendini ne sandın, rol oynadın

Cam çerçeve indi sanki yerlere
Savruldum rüzgârla uzak yerlere
Benliğim kayboldu karanlık yolda
Yalnızlık bekliyor sağda ve solda

Meçhul bir limanda bekler gibiyim

Sessizce gelip kalbime kondun
Karanlık yolda ışığım oldun
Bakışın derin, sözlerin tatlı
Aşkımız sanki sihirli, kanatlı

Dünya dursa da sevgin hiç bitmez

Sessiz çığlıklar yükselir göğe
İnsanlık sığmaz oldu bu yere
Kırıldı dallar, soldu çiçekler
Yalanla doldu bütün gerçekler

Bir damla su bile çok görüldü

Bir nefes alır, umut sanar,
Biter saniyede, dertler yanar.
Gözler boş bakar, ruhu silinmiş,
Yaşamak istemez, umut delinmiş.

Bağımlı bir dünya, zincir gibi,

Haberler kara ve yürekler yorgun
Hayatın akışı sessiz ve durgun
Bir eşin eli kalkar havaya
Hüzün bulaşır her bir yuvaya

İnsanlık mı öldü, vicdan mı bitti?

Eski bir şar-kı çalar derinden
Oynatır dünyayı sanki yerinden
Bakışlar soğuk, eller buz gibi
Kayboldu sevda bir yıldız gibi