Eray Yalçın Şiirleri - Şair Eray Yalçın

Sensiz dünya çok sessiz
Kalırım ben çaresiz
Gözlerin bir ayna gibi
Bakınca görürüm kendimi

Sensiz bir hayat düşünemem

Altın kolyeler takardın
Gözlerime bakardın
Şimdi her şey değişti
Beni yolda bıraktın

Para bitti aşk bitti

Cebim dolu, keyfim yerinde
Güneş doğar her gün derinde
Hayat güzel, dertler geride
Oyna gülüm, dünya elinde

Para durur yancıkta

Cüzdanım hafif, yüküm ise ağır
Sokaklar ıssız, caddeler sağır
Hesaplar tutmadı, çarşı karıştı
Hüzünle kalbim sanki barıştı

Bir sabah uyandık, her şey değişmiş

Kim aç kim susuz
Olup bitene susmuşuz
Haberler de manşet
Yarına umutsusuz

Para yı pul edenler

Cam kırıkları var, bastığım yerde
Kaldım karanlıkta, çekildi perde
Sesini duymasam, solar bu güller
Savruldu havaya, o eski küller

Virane olmuş parçalanmış duygularım

Sözlerim ağır geldi biliyorum
Şimdi kapında bekliyorum
Yanlış yaptım kabul ediyorum
Seni canımdan çok seviyorum

Affet beni ne olur sevgilim

Akşam olunca renkler solmasın
İçine sakın keder dolmasın
Gidiyorum ben uzak diyara
Merhem olun siz derin yaraya

Ağlamak değil, gülmek yakışır

Zaman akar gider durmadan
Vazgeçme sakın yorulmadan
Gökyüzü senin için parlar
Açılır önünde tüm kapılar

Kendi gücüne inanmalısın

Yastıkta izin, yanımda yüzün
Uzakta kalsın keder ve hüzün
Güne merhaba derken seninle
Mutluluk dolar her bir zerremle

Perdeler arasından sızan ışık