Para Pul Oldu Şiiri - Eray Yalçın

Cüzdanım hafif, yüküm ise ağır
Sokaklar ıssız, caddeler sağır
Hesaplar tutmadı, çarşı karıştı
Hüzünle kalbim sanki barıştı

Bir sabah uyandık, her şey değişmiş
Gerçekler hayalle çoktan çelişmiş
Emeğim rüzgârda savrulup gitti
Güvendiğim dağlar devrildi bitti

Para pul oldu, savruldu gitti
Umutlar çöp oldu, hikâye bitti
Kurduğumuz hayaller hep yok oldu
Gözlerime yine yaşlar doldu

Yaldızlı sözler, yalan vaatler
Durdu sanki o eski saatler
Kimseye kalmadı zerre güvenim
Yok artık bu yolda beni sevenim

Küllerden doğmak masalda kalmış
Dünya koca bir yalana dalmış
Sıfırı tükettik, yolun sonu bu
Değişmez artık bu hayatın huyu